Mashtruesit e mëdhenj të shqiptarëve

Shkruan : Xhevat Bislimi

"Heshtja është virtyt i budallenjve", thoshte anglezi i njohur Fransis Bekon. Heshtni, heshtni, heshtni…, buçasin televizorët dhe radiot pak e hiç shqiptare nga thirrjet e ngulmta të anëtarëve të grupit mashtrues, uzurpator e puçist. Heshtni, heshtni, heshtni…, mbushen me shkrime gazetat e financuara nga të huajt. Pak a shumë të njëjtën thirrje e bëjnë edhe shumica e politikanëve dhe zyratarëve të Tiranës, përveç Kryetarit të shtetit, Moisiu, i cili shquhet për angazhimin e tij të sinqert për Kosovën shqiptare. Dhunë e tmerrshme politike dhe mediatike ndaj popullit shqiptar në Kosovë dhe kudo tjetër. A thua nuk e kanë lexuar a dëgjuar këtë thënie të Bekonit politikanët, që "përfaqësojnë" popullin shqiptar dhe interesat e tij? Apo vërtetë e konsiderojnë budalla popullin e tyre? Një gjë është e sigurtë: "Elita" politike shqiptare, veçmas kjo e Kosovës, ka dëshmuar se nuk ka pikë respekti për popullin dhe interesat e tij, për popullin dhe vullnetin e tij.

Para Luftës Antipushtuese Çlirimtare një grup kolaboracionistësh, të drejtuar nga Ibrahim Rugova, të papenguar dhe të përkrahur herë drejtpërdrejtë, herë tërthorazi nga pushtuesi, përhapën dhe mbollën paturpsisht iluzionin se "Kosova është shtet", se "shqiptarët në Kosovë (e cila ishte e pushtuar nga Serbia, vrejtja ime) kanë jetuar dhe jetojnë më mirë se shqiptarët në Shqipëri" (shteti shqiptar), se "Enver Hoxha dhe regjimi i tij kishin kryer dhunë dhe krime monstruoze ndaj popullit shqiptar", etj. Qëllimi ishte i qartë: Të harrohej fakti se Kosova dhe krahina të tjera shqiptare ishin të pushtuara dhe të harroheshin krimet, dhuna, gjenocidi dhe holokausti serbo-malazez ndaj pjesës së pushtuar të Shqipërisë dhe kombit shqiptar. Të zhvendosej dhe përqëndrohej e gjithë vëmendja e shqiptarit të pushtuar te "zullumi" dhe "krimet" që, sipas tyre, paska bërë Enver Hoxha… Deri atëherë propaganda ndaj shtetit shqiptar bëhej nën "patronatin" e drejtëpërdrejtë të Beogradit. Në kohën e LDK-së dhe Rugovës "primatin" e propagandës e morën "shqiptarët", kurse Beogradi qëndronte në hije dhe shtirej si "neutral"! Lufta Clirimtare e hodhi në erë "shtetin" e Rugovës dhe propagandën kundër Nënës sonë të vetme dhe të përbashkët për të gjithë shqiptarët, SHQIPËRISË.

Menjëherë pa Luftës (veçmas pas zgjedhjeve të para) disa politikanë të dalur nga Lufta e UCK-së me shpejtësi nisën të përvetësojnë dhe kopjojnë "artin" e mashtrimit nga LDK-ja dhe forcat tjera politike kolaboracioniste dhe regresive. Pranimi në heshtje dhe më vonë angazhimi për Kosovën "multietnike" ishte devijimi dhe mashtrimi i madh që po i bëhej popullit shqiptar dhe interesave të tij. Bashkëjetesa gjithnjë e më e lidhur dhe transparente midis politikanëve progresivë dhe regresivë po bëhej realitet i dëmshëm për shqiptarët. Kumbar i kësaj bashkëjetese ishte UNMIK-u dhe zyrat e huaja në Prishtinë me gjithë mekanizmat e dukshëm e të padukshëm. Koncesionet ndaj politikave të huaja kundërshqiptare po thelloheshin dhe zgjeroheshin vazhdimisht. Kosova Veriore dhe enklava të tjera po kontrolloheshin qind për qind nga Beogradi. Ekonomia dhe pasuria kombëtare e Kosovës po rrënoheshin sistematikisht. Forcat antishqiptare (bashkëpunëtorët e Serbisë) po konsolidoheshin dhe fuqizoheshin nga UNMIK-u herë hapur, herë fshehur. Arma, që quhet energji, po përdoret me një sukses të panjohur më parë kundër lirisë dhe krenarisë së popullit shqiptar. Mediat u bënë një armë tjetër shumë efikase e UNMIK-ut dhe politikave antishqiptare. Roli i tyre po bëhet gjithnjë e më i rrezikshëm për lirinë dhe të drejtat e popullit tonë. Korniza kushtetuese u miratua nga dy parti (LDK dhe AAK). Ajo u kundurshtua nga PDK-ja, por më vonë u respektua në tërsinë e saj! Kjo strategji u "finalizua" me krijimin e Grupit negociator nga ana e UNMIK-ut dhe e zyrave të huaja. Ky Grup mori përsipër "finalizimin" e politikave antishqiptare të UNMIK-ut dhe mbështetësve të tij. Standardet kinse demokratike dhe evropiane u harruan… Kryestandard u bë "DECENTRALIZIMI", copëtimi ose ndarja e Kosovës midis serbëve (Serbisë) dhe shqiptarëve ("kosovarëve"). Premtimet dhe përbetimet e politikanëve ("liderëve") se "nuk do të bisedojmë me Serbinë, se "Kosova pret vetëm njohjen formale", se "Kosova është e pavarur që nga viti 1999" dolën se ishin mashtrime, i mori era. Hyrja në bisedime me Serbinë për çështjen e Kosovës dhe rregullimit të saj administrativ e territorial e bëri atë ortake të padiskutueshme dhe e legjitimoi të drejtën e Serbisë mbi Kosovën edhe pas Luftës, edhe pas gjenocidit dhe holokaustit që ky shtet dhe ky popull kishte kryer mbi popullin shqiptar që nga ardhja dhe vendosja e tij në Siujdhesën ilirike (në tokat tona) e deri në fund të shek. XX.

Projekti i Atisarit është i njohur mirë për grupin dhe nëngrupet që ishin angazhuar në bisedime me Serbinë. Marrëveshjet e arritura në ato bisedime "teknike", siç i mashtronte shqiptarët grupi puçist, janë të përfshira edhe në dokumentin ose planin e Atisarit për Kosovën. Grupi negociator (uzurpator) do të hyj në Historinë e Shqipërisë si grupi i parë shqiptar që në rrethana dhe kushte krejt të lira (pa praninë e Serbisë në Kosovë) ka pranuar t’i bëjë Serbisë lëshime fatale për të ardhmen e Kosovës shqiptare… Me pëlqimin e tyre Kosova me shumicë absolute shqiptare (90%) shndërrohet në një Bosnje apo Palestinë!! Megjithë këto kushte dhe pranga të rënda që i vihen lirisë dhe të drejtave të popullit shqiptar në Kosovë gjenden media dhe gazetarucë që përpiqen t’i hedhin në anën e Serbisë dhe të Rusisë të gjithë ata që kundërshtojnë planin e Atisarit për Kosovën! Janë këto media që vijnë dhe drejtohen nga thellësitë e politikave të errta serbe dhe antishqiptare. Janë këta gazetarë e analistë ose pasardhës të tyre që distancoheshin dhe i akuzonin ata që u ngritën në vitin 1981, i akuzuan dhe anatemuan ata që nuk u pajtuan me vijën kolaboracioniste të LDK-së dhe drejtuesëve të saj, janë ky soji dhe sorollopi që guxuan dhe akuzuan edhe luftëtarët e lirisë dhe vetë UÇK-në si "dorë të zgjatur të Serbisë" dhe si një organizim kundër "bashkësisë ndërkombëtare". Janë këta kolaboracionistë qyqarë që kurrë nuk u ngritën dhe kombi nuk ka llogaritur dhe nuk llogaritë se do të ngriten ndonjëherë për të mirën e tij. Prandaj, rrini dhe kurrë mos u ngritshi… Kështu thoshin edhe baballarët tuaj të tipit Ali Shukri, Azem Vllas, Rrahman Morinë, Kurtesh Salih, Suria Popovc, Ibrahim Rugovë e kolaboracionistë të tjerë të kalibrit të tyre. Ju kërkoni që populli shqiptar të heshtë, të rrij urtë dhe të mos dëgjohet edhe kur nëpërkëmbet e copëtohet liria dhe toka e tij, edhe kur nëpërkëmbet nderi dhe krenaria e tij! Jo populli shqiptar nuk e quan heshtjen virtyt. Heshtja në këso rrethanash për shqiptarët është ves, është kapitullim, është tradhti. Prandaj, çdo shqiptar që është përcaktuar dhe angazhohet për lirinë e kësaj toke shqiptare duhet të bashkohet kundër planeve që sakatojnë dhe robrojnë lirinë dhe tokën shqiptare të Kosovës dhe të krahinave të tjera shqiptare, kundër planit që kërkon të "balancojë" të drejtat e shqiptarëve dhe të serbëve në Kosovë… Vetëm mashtruesit e këtij populli mund ta pranojnë dhe propagandojnë heshtjen si virtyt, vetëm mashtruesit mund ta "shesin" për patriotizëm shitjen e interesave të kombit dhe atdheut! Lavdi mashtrimit dhe poshtërsisë së tyre!