Grupi puçist dhe tregtia e tij me identitetin shqiptar

Shkruan : Xhevat Bislimi

Grupi që nxori në treg të Vjenës lirinë, tokën, vullnetin dhe të drejtat e padiskutueshme të popullit shqiptar të Kosovë (Sejdiu, Berisha, Çeku, Thaçi dhe Surroi) këto ditë luajti edhe aktin e parafundit, bëri puç ndaj institucionit të vetëm legjitim dhe të zgjedhur me votën e qytetarit, ndaj Kuvendit të Kosovës. Akti i fundit i kësaj tragjedie, që quhet Kosovë, do të jetë miratimi nga ky grup puçist i projektit të Atisarit për Kosovën. Nuk ka se si të ndodh ndryshe, sepse ky grup, që para popullit të tij hiqet si grup “elefantësh” dhe “supermenësh”, kurse para të huajve si grup zvarranikësh, tashmë i ka miratuar (90%) të kërkesave të Serbisë të përfshira në “pakon” e Atisarit. Kosova, sipas asaj që ka pranuar ky grup, nuk është më shqiptare, por shqiptaro (kosovaro)-serbe. Ky është thelbi i marrëveshjeve të arritura gjatë bisedimeve me Serbinë. Kjo ka qenë edhe substancë e platformës politike të Ibrahim Rugovës: “Kosova e hapur ndaj Shqipërisë dhe Serbisë”, ishte refreni i dashur i tij. Ky grup i zvarranikëve ka shkuar edhe më tej, ia ka “ftofur” Rugovës dhe po thotë: “Kosova e hapur ndaj Serbisë dhe e mbyllur ndaj Shqipërisë”! Kjo edhe për arsye se tashmë është mësuar nga të gjithë se Tirana zyrtare paska qenë ideatorja dhe nxitsja e pakënaqësive në Kosovë. Madje edhe Lufta Çlirimtare, po thonë, nuk do të bëhej pa Nënën tonë Shqipëri. Pastaj ka zëra gjithnjë e më të fuqishëm që po thonë se Kosova, dhe kudo ku flitet shqip në Ballkan, ishte, është dhe do të jetë Shqipëri… Prandaj, o burra ta mbyllim dhe përjetësojmë kufirin me shtetin shqiptar, po thonë dhe po veprojnë ata që tashmë kanë hequr dorë nga identiteti i tyre shqiptar dhe po kërkojnë të krijojnë një identitet të ri, një identitet që nuk do të tingëllonte keq në sllavishte, identitetin “kosovar”. Përpjekjet për të krijuar mure midis shqiptarëve janë të vjetra sa vetë ardhja dhe vendosja e sllavëve dhe e grekëve në Ballkan. Programet shtetërore të akademive serbe u përpoqën të na ndanin në “allbanci”, për shqiptarët e shtetit të sotëm shqiptar dhe në “shiftari” për shqiptarët e pushtuar nga Jugosllavia e kralëve dhe ajo e Titos më vonë. Sot, mohuesit e gjakut, gjuhës dhe kombit shqiptar nuk duan të na lënë as “shiftari”, por duan të na largojnë edhe më dhe të na bëjnë “kosovari”.

Për realizimin e këtyre qëllimeve thellësisht dhe tmerrësisht antishqiptare, grupi negociator ia vazhdoi vetëvetes mandantin dhe ia dha vetes attributet e Kuvendit, duke krijuar një precedent të rrezikshëm për kohën që po jetojmë. Ky grup i dha vetes të drejtë t’i vazhdojë bisedimet me Serbinë, të krijojë nëngrupe për “hartimin” e kushtetutës së Kosovës, për përgatitjen dhe përzgjedhjen e simboleve të Kosovës dhe për përgatitjen e ligjit zgjedhor! Dhe ky ishte një puç i pastër paqësor… Puçi i këtij grupi pati përkrahjen e plotë të atyre që e krijuan. Nëpërmjet këtij grupi sharlatanësh e zuzarësh segmente të caktuara të Bashkësisë Ndërkombëtare po përpiqen të realizojnë programin që nuk arriti ta realizoj tërësisht Serbia për një shekull, DESHQIPTARIZIMIN e Kosovës dhe krijimin e një Kosove multietnike, që do të varej kryesisht nga Serbia, pas qerres serbe. Kjo është arsyeja pse Kosova nuk duhet ta ketë flamurin e vetë shqiptar, por një tjetër (nisma e herëshme e Serbisë dhe Rugovës), pse Kosova nuk duhet ta ketë gjuhën shqipe, por gjuhën “gege”, nismë e vjetër e Serbisë dhe e bijëve të saj jashtëmartesorë, pse populli i Kosovës nuk duhet të jetë shqiptar, siç e ka krijuar Natyra ose Zoti, por duhet të “përqitet” në një komunitet (jo popull) me emër “kosovar”…!

Ka edhe njerëz të ndershëm, madje edhe intelektualë që janë gënjyer nga dhuna e përditëshme e mediave të financuara nga UNMIK-u dhe Serbia dhe besojnë sinqerisht se për t’u bërë shtet duhet ta ndërrojmë flamurin dhe të heqim dorë nga identiteti ynë, nga shqiptaria jonë e pavdekshme! Shtrohet pyetja: Përse u përpoqën, luftuan me pushkë e me penë dhe ranë në altarin e lirisë dhjetëra mijëra dëshmorë të kombit? Përse u vranë, u prenë dhe u dogjën breza të tërë kundër romës, bizantit, turkut, serbit, grekut, malazezit e maqedonit? Pse u bë Lufta e fundit Çlirimtare kundër pushtuesve të tokave tona dhe me cilin Flamur e Betim u bë? Po të hiqnim dorë nga përkatësia dhe identiteti ynë kombëtar ne nuk do të kishim kurrë telashe me Serbinë dhe do të jetonim shumë “mire” si qytetarë të saj, si “kosovarë”. Prandaj, të nderuar intelektualë dhe bashkëkombas shqiptarë mos u besoni këtyre altoparlantëve të vjetëruar të Serbisë dhe UNMIK-ut, sepse në botë ka shtete me të njëjtin flamur (Luksemburgu dhe Holanda, Rumania dhe Çadi, etj.), ka shumë shtete që kanë të njëjtat ngjyra, të njëjtën renditje të atyre ngjyrave, por dallojnë me nga një shenjë të vockël, etj. Nëse Kosova e ka kusht që ta ketë flamurin e vetë “shtetëror” për t’u bërë shtet, atëherë mbi krenat e shqipes mund të vendosim përkohësisht (deri në ribashkimin e Shqipërisë) tri shkronjat e arta të kombit tonë, “UCK”. Mirëpo, jo të dashur bashkëkombas. Lepuri fshihet tjetërkund. Grupi i zvarranikëve zbaton politikat e atyre që nuk duan ta shohin kurrë ribashkimin e Shqipërisë dhe të kombit shqiptar. Megjithatë, kjo ditë do të vij dhe ne, brezi ynë, do ta arrimë dhe do ta jetojmë. Sa perandorë e perandori, sa mbretër e mbretëri, presednikë e presidentë kanë thyer qafën në këtë vend pa ia arritur qëllimit, pa ia ndërruar shpirtin dhe fytyrën shqiptare Kosovës dhe krahinave të tjera të pushtuara e të ndara me dhunë, hekur e zjarr nga trungu. Edhe këta të sotmit do të shkojnë e të harrohen, kurse ribashkimi i Shqipërisë do të bëhet realitet që do t’i shërbej paqesë, sigurisë dhe stabilitetit në rajon dhe Evropë, Këtë të vërtetë herët a vonë do ta kuptojë edhe Evropa…