VITI 2007 NJË SHEKULL KTHIM PRAPA PËR KOSOVËN DHE TRONDITJE E MADHE SHPIRTËRORE

Shkruan : Gomur Gurakuqi

Ku mbeti dhe si do zhvillohen ngjarjet e emocionet më 2007-të?! Grupi i Krizës në Kosovë paralajmëron një mars të nxehtë! Nga çfarë informacionesh konkrete të gatshme prej burimeve të Ahtisarit niset ky grup, është vështirë të thotë një qytetar i thjeshtë si unë. Unë nuk kam informacione konkrete si do duket paketa e Ahtisarit, por analizat logjike më sjellin në përfundime të ngjashme se do ketë një kthim para vitit 1999, një kthim në ankth, një kthim prej një shekulli prapa, një kthim në fillimet e viteve 1990, kur ankthi nga serbizimi dhe cenimi i ekzistencës së Kosovës pushtonte praktikën, vetëdijen, nënvetëdijen dhe ndjenjat e shqiptarëve.

Pse mund të thuhet kështu ? Pyetje kjo që mund të gjejë përgjigjeje vetëm në kuadrin e një vështrim analize të tërë .

-ASKUSH NGA FORCAT POLITIKE NUK MUNDË TË SHTYJË MBI TJETRIN APO MBI TË HUAJT

PAPËRGJESINË HISTORIKE

"Grupi i Unitetit " mund të karakterizohet si grup i dështuar dhe aspak i zëshëm pozitivisht në mbrojtjen e Kosovës. Ky dështoi kur ishte fjala për ndalimin e eksterritorialitetit dhe ndarjes së Kosovës në enklava serbe. Këtij i mungoi vendosmëria, fuqia e ndërgjegjes qytetare, vetëdijshmëria politike nacionale për të mbrojtur Kosovën. Nuk ka dyshim se paketa e Ahtisarit do jetë kthim me dhjetëra vite dhe me qindra kilometra prapa. Do jetë një kthim jo vetëm para vitit 1999, por kthim prej një shekulli prapa,Serbia ka kthyer fillimet e vitit 1900 kur arriti të serbizoj territore të Kosovës. Edhe tani përmes decentralizimit po i hapet rrugë një serbizimi dhe enkalvizimi deri tek eksterritorialiteti. Territori i Kosovës po tkurret si një shekull më parë. Si një shekull më parë edhe tani po i lihet shteg serbizimit të Kosovës, bile edhe me keq se në kohët e lashta, sepse tani ky proces po përpiqet të legalizohet dhe po bëhet në emër të demokracisë. Kjo është shumë e rrezikshme për UNMIK-un dhe BE-në, sepse po e kthen UNMIK-un dhe BE-në në dorë të zgjatur të Serbisë. Kështu po shkaktohet një anti-evropianizim në Kosovë, gjë që është e padëshirueshme nga shqiptarët.

BE dhe UNMIK-u po tregohen naiv sepse nuk po besojnë se po kthehen (me apo pa vetëdije) në dorë të zgjatur të Serbisë dhe se po mbajnë qëndrime fanatike fetare kur po mbajnë shqiptarët si të rrezikshëm për Evropën, ngase mungon një vendosmëri nga ana e Grupit të Unitetit për t'ua bërë të qartë këtyre se kërkesat e 5 % të serbëve për status më vete, për të mos u bashkuar në një të tërë me Kosovën është vetëm një serbizim, spastrim legal me qëllim që më vonë të krijohen kushte për t' u shkrirë në një të tërë me Serbinë dhe jo decentralizim, jo sigurim i të drejtave fetare, por një kryqëzatë fetare me karakter politik, një arsyetim fanatik i pushtimit,

copëtimit, serbizimit etj.

Principi i Grupit të Kontaktit se nuk do ketë kthim para vitit 1999 mbetet vetëm një gënjeshtër e madhe dhe vetëm një aspirinë qetësuese jo e vërtetë, një placebo për shqiptarët. Shumë me krenari është përsëritur kjo frazë nga ata që besonin verbërisht dhe tregoheshin naiv se nuk do ketë kthim para vitit 1999. Për këto prapakthime në historinë e re të Kosovës; faji bie më shumë mbi Qeverinë e Kosovës, mbi Kryetarin e Kosovës, mbi Grupin e Unitetit , sesa mbi UNMIK-un,sesa mbi Ahtisarin, sesa mbi diplomatët perëndimorë që mbajnë anën atij që është më i zëshëm.

Populli nuk ia besoi LDK-së plotësisht fatin e vet, populli e votoi edhe AAK-në, PDK-në, ngase besonte se këto do ta pengojnë çdo vënie në pikëpyetje të ekzistencës se Kosovës. Faji bie vetëm diku 40 % mbi popullin vetë, sepse votoi një klasë që nuk është e vendosur të mbrojë Kosovën. U votua dhe iu dha besimi vetëm 40 % rugovistëve dhe dacianëve d.m.th. 60 % shumica e

popullit nuk votoi për këta. AAK i dha fuqinë ekzekutive dhe legjislative Qeverisë dhe Parlamentit dhe përgjegjësia bie më së shumti mbi të. Pra në radhë të parë faji bie mbi AAK-në, mbi Ramush Haradinajn i cili u tregua i pavetëdijshëm, i papërgjegjshëm duke u shndërrua në një bisht të LDK-së, në vend që të kushtëzonte disa pika kryesore në politikën e Qeverisë. Shkurt e shqip AAK-ja tradhtoi votuesit, nuk u tërhoq nga Qeveria edhe pse u cenua ekzistenca e Kosovës duke e legalizuar ndarjen e Kosovës. Një situatë shantazhi, përpjekja për të shpëtuar kërcënimeve nga Haga bën që Ramush Haradinaj të tregohej sa më liberal. Edhe PDK nuk u tregua e vetëdijshme dhe tradhtoi votuesit, sepse kjo nuk u tërhoq nga Grupi i Unitetit dhe së bashku me Qeverinë në rolin e opozitës rrezikoi ekzistencën e Kosovës duke dhënë pëlqimin për legalizimin e ndarjes së Kosovës. Edhe Hashim Thaqi i shantazhuar nga kërcënimet potenciale për dërgim në Hage, bëri që ky të tregohej sa më liberal. Vetëm LDK nuk tradhtoi votuesit, sepse nuk pritej që kjo t'i thoshte jo rrezikimit të ekzistencës së Kosovës.

Në një situatë shantazhi dhe pa vetëdijshmërie dhe mosndërgjegjeje politike Atisari luante gjatë negociatave si macja me miun me Grupin e Unitetit dhe shkoi aq larg sa guxoi të rrezikojë ekzistencën e Kosovës duke u angazhuar për serbizimin e ndarjen e Kosovës dhe shkeli një nga parimet e Grupit të Kontaktit se nuk ka kthim para vitit 1999, me një fjalë premtimin se nuk ka

serbizim të Kosovës. Është e ditur se ky do dalë në vitin 2007 me propozime për legalizimin e ndarjes së Kosovës, për serbizimin e saj pa pasur frikë se do bie në kundërshtime me Grupin e Unitetit.

Populli me votën e vetë la jashtë lojës pjesën më të zëshme në mbrojtjen e Kosovës, la jashtë lojës Demaçin, Albin Kurtin, Lëvizjen Popullore, LKCK-në, LIR-in etj., me një fjalë la jashtë lojës një lëvizje të tërë njerëzish që përfaqësojnë pjesën më të shëndoshë atdhetare të skenës aktuale politike. Megjithatë, 60 % , pra shumica nuk votoi për ata që siç u pa në Kuvendin e LDK-se, mendojnë vetëm për pushtet, vetëm për veten e vet dhe janë të pa përgjegjshëm deri aty sa nuk bën më, sa që të vjen keq se përbëjnë kombin e Skënderbeut. Njerëzit e këtillë si Rugova, Daci bashkëpunojnë edhe me dreqin e zi vetëm e vetëm të arrijnë në pushtet, për t 'u treguar liberal, i butë, ashtu siç u bë edhe gjatë luftës kur u bashkëpunua drejtpërdrejt edhe me Millosheviqin.

DJEGIA E NJË KARTE TË RREZIKSHME NË DUART E SERBËVE DHE EU-së

Serbia bëri agresion kur në këtë fundviti mbajti referendumin pushtues. Ky ishte një kthim prapa vitit 1999, vazhdim i politikës së vjetër. Evropa dhe askush nga ndërkombëtarët nuk reagoi aspak për manipulimet që u bën në këtë referendum dhe nuk e quajti këtë referendum të pavlefshëm dhe të manipuluar. Askush nga këta nuk e quajtën këtë referendum të rrezikshëm për shkak të vazhdimit të poetikës së vjetër serbomadhe. Me nevojën e përkrahjes së forcave liberale në Serbi, Kosova po përdoret si monedhë e po lejohet një agresion në Kosovë dhe një kthim prapa. Në emër të përkrahjes së forcave liberale-“demokratike” në Serbi u shty propozimi për statusin dhe sipas kësaj logjike në emër të përkrahjes së forcave liberale do hiqet dorë edhe

nga një Kosovë e pandarë, si një e shkrirë, pa enklava dhe pa eksterritorialitet. Ndërsa në emër të përkrahjes së forcave liberale në Kosovë, nuk po bëhet asgjë nga ndërkombëtaret për të ndaluar një rrudhje politike të tyre për shkak të dhënies së nënshkrimit për cenueshmerinë e

Kosovës.

Por në të vërtetë, forcat radikale në Serbi dobësohen vetëm atëherë kur bëhet e qartë përfundimisht se Kosova është e humbur në mënyrë të pakthyeshme. Pra do ishte naive dhe verbëri e pafalshme të besohet se shtyrja apo lëshimi pe ne favor të planeve serbomëdha të Serbisë për ndarje të Kosovës nga ana e Ahtisarit që do bëjë me rastin e shpalosjes së propozimit për statusin diku në vitin që po vjen, ka të bëjë me përkrahjen e forcave liberale në Serbi e me pak me politikën për moscënim të interesave serbomëdha në Kosovë. Lind pyetja; pse EU është e interesuar të cenojë ekzistencën e Kosovës ? EU po mban një kursi fanatik misterioz, meqë po kapet pas fesë, po arsyeton nëpërmes fesë legalizimin e enklavave serbe, ndarjen e Kosovës. Arsyetimi i veprimeve përmes fesë dhe instrumentalizim i vetëdijshëm dhe i pavetëdijshëm i fesë është fanatizëm i kulluar edhe pse BE pak a shumë është e shtyrë nga një nënvetëdije e frikës që vjen nga zhvillimet e ngjarjeve në Bosnjë, Lindjen e Afërt, në Lindjen e Mesme, në Azinë Qendrore etj. Por nga ana tjetër instrumentalizmi i vetëdijshëm i fesë është më shumë se sa lojë me minoritete, me krebiltetin e shqiptarëve, me shumë se sa fyerje ndaj shqiptarëve është lojë në radhë të parë me demokracinë, me paqen, është lojë me zjarr, është planifikim i vetëdijshëm luftënxitës një konflikti të vazhdueshëm, është palestinizim i Kosovës, është planifikim i një konflikti të vazhdueshëm që do jetë një gur i madh e i rëndë i varur në qafën e Ballkanit dhe nuk do ta lë në radhë të parë shqiptarët, Kosovën, Shqipërinë por edhe Ballkanin në përgjithësi të përparojë. Ky kurs fanatik i EU-së do sjellë një anti-evropianizëm në Kosovë, kështu EU po cenon edhe interesat e veta gjeopolitike në Ballkan! Politika e mbajtjes së Ballkanit poshtë nëpërmes nxitjes së vatrave të zjarrit nuk do jetë e suksesshme, këtë kurth

të rrezikshme të ngritur nga Serbia dhe EU duhet parë dhe vlerësuar drejtë dhe hapur.

Mekanizmi, kurtha që ka ngritur Serbia dhe EU për instrumentalizmin e fesë sjell rrëshqitjen e luftës çlirimtare në një fanatizëm fetar, fanatizmi i EU-së ka karakter provokativ luftënxitës, sepse dihet qysh në fillim se është kundër produktiv dhe se ushqen vetëm fanatizmin islamik dhe nuk lufton atë ! Fanatizmi sjell fanatizëm tjetër ! Instrumetalizimi i fesë ortodokse serbe sjell instrumetalizimin të fesë islame ! EU po paraqitet sikur kurthet kundër Kosovës janë vetëm serbe dhe se vetë nuk qëndron prapa tyre dhe se nuk janë ngritur me vetëdije të plotë mbi një strategji prapaskenash ku kapja pas fesë ortodokse arsyeton mbikëqyrjen mbi Kosovën dhe jep arsyetim fetar për legalizimin e ndarjes së Kosovës dhe me këtë edhe planifikimin e një konflikti të ri në Ballkan. Arritja e instrumetalizimit të fesë nga ana e serbëve dhe rënia e shqiptarëve në këtë kurthë serbo-evropiane do të thotë për shqiptarët rrjedhimisht vetëgoditje.

Shqiptarët me një strategji të këtillë instrumentalizimi të fesë do të ishin sikur ato valët e tërbuara të detit që kthehen prapësht nga brigjet dhe rrahin vetëm vetveten. Pak a shumë shqiptarët pavetëdijshme kanë rënë në këtë kurthë të rrezikshme serbo-evropiane të instrumentalizmit të fesë psh. kjo gjë duket pak a shumë në Kosovë me ndërtimin i xhamive dhe minareve të larta kudo, me vënien e shamive në kokë etj. Çdo instrumentalizim i fesë islame nga ana e shqiptarëve rrezikon atdheun, ndihmon serbët për kryqëzata në emër të fesë.

Për hir të atdheut duhet ta sakrifikojmë ca (japim) edhe fenë, por nuk guxojmë për hir të fesë të sakrifikojmë (japim) aspak atdheun. Kosova nuk duhet të gjakoset e flijohet për hir të minareve të larta. Me një fjalë ne shqiptarët nuk kemi nevojë të kapemi pas fesë islame, pas minareve, por pas shqiptarizmit, pas kombit, pas atdheut. Strategjisë serbe të instrumentalizmit të fesë duhet t`i kundërvihemi jo me instrumentalizim të fesë islame, jo me minare të larta, por këtë instrumetalizim të qëllimshëm të fesë ortodokse duhet ta neutralizojmë duke venë besimin tonë katolik përballë atij ortodoks serb. Duhet të ndërtohen po aq kisha katolike shqiptare sa edhe xhamia në Kosovë. Kosova duhet të qëndrojë jashtë hijeve të minareve, jashtë minarizimt, jashtë instrumentalizmit të fesë islame, sepse kjo do ishte padrejtësi e rrezik përballë besimit tonë edhe katolik. Baraspesha e ndërtesave fetare në Kosovë do të ishte jo vetëm një sinjal politik, por do kishte një rënësi praktike, sepse do të çonte në neutralizimin e fesë dhe jo në instrumatalizimin e saj, kështu rrjedhimisht do të kishte frymëmarrje për kombin tonë dhe do ta largonte rrezikun real të vetëgoditjes që vjen nga kurtha serbe që fenë e ka bërë municion bombardues, apo qe vjen nga enkalavizimi serb . Unë e shoh me shqetësim të madh hapësirën e vogël që po i jepet katolicizmit në Kosovë dhe Shqipëri. Në Shqipëri katolicizmi është futur nën hijen e kishës ortodokse, kjo gjë është verbëri politike. Më 25 dhjetor kisha ortodokse mbajti meshën ne gjuhën greke, gjë që është një përpjekje e rrezikshme për relativizmin e katolicizmit tek shqiptarët. E mira do ishte që xhamive me ligj të veçantë t`u hiqen minaret e të ndalohet ndërtimi i xhamive,në mënyrë që të mos relativizohet katolicizmi,në mënyrë që të mos biem në kurthën serbe. E mira do ishte që ndokund në trojet shqiptare të behet me ligj një baraspeshë e

ndërtesave të xhamive dhe kishave katolike shqiptare. Kjo do bënte që karta e rrezikshme t`u merret nga dora të gjithë atyre që me dashje synojnë që Kosova të kthehet në Palestinë.

JO VETËM NDARJA E KOSOVËS ËSHTË QËLLIM PËRFUNDIMTAR I SERBISË

Propozimi i Ahtisarit do të përpiqet të legalizoi ndarjen e Kosovës, planet e Serbisë për serbizim. Nuk do të ketë propozime serioze për njohje direke të pavarësisë, pavarësinë nuk do ta mbajë si çështje të denjë për vënie në rend dite , por do ta lë si çështje të mundshme të hapur për diskutime të mëtejshme e të pafundme. Me një fjalë do lë planin që më vonë dhe pjesë pjesë e ngadalë e ngadalë të merret edhe me shumë se që duket tani nga Kosova. Sigurisht se do ketë fjalë shpresëdhënëse për shqytarët, por këto do kenë karakter vetëm deklarativ. Ngadalësim në vendimmarrje për sovranitet të Kosovës ngërthen më vete qëllimin që pjesë pjesë e ngadalë e ngadalë t'i merret Kosovës mekanizmi qenësor politiko-ekonomik i një shteti sovran. Për këtë kontribuon edhe Serbia edhe në pikëpamje ekonomike. Plani i Serbisë nuk është vetëm ndarja e Kosovës, por edhe pushtimi ekonomik i saj. Shikuar sipas deklarimeve të ambasadorit rus i cili paralajmëroi se Rusia është e interesuar të "investojë" në Kosovë, pra nga këto shihet qartë se Rusia është e interesuar të bëjë komplote ekonomike, të pushtojë arteriet kryesore psh. energjetikën, xehetarinë etj. nëpërmes të cilave dhe nëpërmes njerëzve të korruptuar e të përzier në pazare të pista ekonomike, kinse jo politike të kontrollojë shtetin e Kosovës dhe ta tërheq këtë nga të dojë dhe po të dojë edhe drejt Serbisë,apo më pak vetëm drejt dështimit, drejt krizës politiko-ekonomike.

Këtë gjë tani Rusia po e bën në Mal te Zi,ajo përmes investimeve kapitale ekonomike në turizëm , në modernizimin e hotelerisë, pra nëpërmes pushtimit të një arterie kryesore të shtetit malazez- turizmit do të ndikojë në politiken e Malit të Zi, në orientimin e tij gjeopolitiko-strategjik. Shembull për këtë mund të sjellim eksportimin e gazit rus në EU, përmes gazit rus është arritur të lëkunden pak a shumë orientimet gjeopolitike-strategjike të BE-së. Rusia po përgatit terrenin politik qysh tani për t' i shtrirë duart në Kosovë. Si duket Behet Pacollit i është mbushur valixhja me të holla për të bërë një komplot politiko-ekonomik. Pra dalja e Pacollit në skenën politike është një makinacion i jashtëm rus dhe nuk është as produkt i brendshëm politik dhe as një nxitje e brendshme e Pacollit edhe pse ky po betohet se po e bën për vetën e vetë dhe për zhvillimin e ekonomisë së Kosovës. Ndonjë figurë tjetër nuk u pa se do kishte fuqi politike për të bërë një komplot politiko-ekonomik, për shkak të shumëlarmisë së forcave politike në të cilat bëjnë pjesë dikush. Ky njeri po e parqet vetën sikur të pa politizuar, sikur është i interesuar vetëm për zhvillim ekonomik e demokraci qytetare dhe me krekosje po paraqet vetën si shpëtimtar. Ky në koalicion me këtë krahë apo atë krahë te LDK-se duke mos

përjashtuar as Surroin bëhen llogari të gabuara se do ketë fuqi për një komplot politiko-ekonomik. U nda apo nuk u nda krahu i Dacit nga LDK-ja, kjo gjë është plotësisht pa rëndësi,me rëndësi është dhe ishte që moti që dihet e dihej se LDK-ja do të pësojë një rënie (rrudhje) të madhe në zgjedhjet e ardhshme. Aq më shumë kjo rrudhje e LDK-së pritet pas propozimit te Ahtisarit që do jetë një zhgënjim i madh për popullin shqiptar dhe që do te sjellë shumë ankth dhe tronditje të madhe shpirtërore ndër shqiptarët. Aq shumë bëhet e dyshimtë dalja ne skenë e Pacollit, derisa ky po del në kohën e një zhgënjimi të madh dhe të parashikueshëm nga agjenturat e fshehta. Përkundër Vetëvendosjes që është produkt i brendshëm politik dhe që po ndikon e ndihmon që gjërat të marrin kahen e duhur. Rusia po ndjehet keq e zënë ngushtë nga zgjerimi i EU-së, nga Kina dhe nga vendet islame aziatike, kjo ka aktivizuar faktorin ekonomik, më së shumti gazin si mjet për të shtrirë ndikimin e vet mbi EU-në dhe mbi zonat që pretendon t'i mbikëqyr. EU-së nuk po i jep sigurime të plota dhe të vazhdueshme për furnizime me gaz, ngase donë të ndikojë e kushtëzojë politikën e saj në rajon e më gjerë.

Me një fjalë Rusia ka forcuar ndikimin e vetë përmes gazit dhe është në përpjekje për t`u zgjeruar , kjo po përpiqet të lozë me karta të ndryshme me EU-në dhe nuk ka dyshim se edhe Kosovën do ta përdorë si kartë për interesa të veta gjeopolitike, më pak për përftime ekonomike, sepse EU nuk mendon se Ballkani ka vlerë të madhe. EU, mendon se nuk ia vlen barra qiranë të mos hiqet dorë nga Kosova e Ballkani. As tani thënies së Bismarkut se Ballkani nuk ka vlerën e një ushtari këmbësor të thjeshtë, nuk mund t'i hiqet asnjë presje. Kosova pra në këtë rrafsh gjeostrategjik bilateral është një monedhë e lirë kusuritjesh mes Rusisë dhe EU-së. Por edhe disa vende të EU-se apo nga bota për shkak të një antiamerikanizmi e antigjermanizmi marrin pozicione antishqiptare p.sh. Kina, pak a shumë edhe Spanja, Franca. Mandej pas luftës së Irakut ka ndodhur një përafrim më i madh gjeopolitik mes Rusisë dhe EU-së. Kjo gjë ka lëkundur marrëdhëniet e brendshme në EU. Polonia dhe shumë vende tjera e shohin këtë gjë me frikë dhe nuk është çudi pse Polonia ka forcuar pro-amerikanizmin.

Por në rrafshin tjetër gjeostrategjik bilateral mes Rusisë dhe SHBA-së Ballkani pa pavarësinë e Kosovës do të mbetet edhe me tutje derë e madhe për Rusinë .Vetëm pavarësia e Kosovës siguron një Shqipëri të lirë nga ndikimet serbe në det,vetëm pavarësia e Kosovës heq dominimin e Serbisë e Rusisë në Ballkan dhe Ballkanin e izolon ndjeshëm nga Rusia .Ky është një interes

strategjik i përhershëm për SHBA-në. Në një farë mënyre përmes shqiptarëve mund të amerikanizohet edhe porti i Mali të Zi dhe Rusisë t' i mbyllet edhe kjo derë e vogël edhe në këtë vend.

FUQIZIMI I NJË LËVIZJE PËR DREJTËN E EKZISTENCËS SE KOSOVËS PA U SERBIZUAR

Askush nuk do të mundë ta heqë pezmatimin, ankthin, askush nuk do të mundë të zvogëlojë një tronditje shpirtërore që do ta shkaktojë propozimi i Ahtisarit, sado që ky ndarjen e Kosovës do ta paraqet në mënyrë enigmatike dhe si nevojë të demokracisë. As Pacolli nuk mund të jep shpresa me premtimet e tij të rrejshme për zhvillime e mrekulli ekonomike. Sepse pas këtij propozimi për copëtim çështjet ekonomike, nuk do jenë aq shqetësuese sa ato politike. As shteti fiktiv i tipit rugovist nuk do bëjë punë shpresëdhënëse.

Pra sigurisht e tëra kjo do çojë në një forcim të atyre që deri tani ishin në bisht të ngjarjeve, pra do kemi një fuqizim të krahut të rrymës së Vetëvendosjes, një fuqizim të një lëvizje për ekzistencën e Kosovës si shtet sovran i vërtetë. Me një fjalë do të fuqizohet kjo lëvizje për ekzistencën e Kosovës pa u serbizuar , për sigurimin ekzistencës sonë si komb, sepse derisa është cenuar Kosova, cenohet edhe ekzistenca jonë si komb. Ky emocion i cenimit të ekzistencës së kombit tonë, shpjegon pse nga Vetëvendosja u zgjodh data 28 Nëntor për protestë. Data 28 Nëntor u zgjodh jo vetëm me vetëdije, por edhe nga nënvetëdija, sepse po ndjehet se po cenohet ekzistenca jonë si komb. Lëvizjet e ardhshme për ekzistencën e Kosovës do t' i ndalin planet për ndarjen e Kosovës. Kjo do jetë edhe zgjidhja e vërtetë për statusin e Kosovës dhe përgjigjja e vërtetë ndaj Ahtisarit ndaj UNMIK-ut , ndaj atyre që po përdorin Kosovën si kartëmonedhë, ndaj politikanëve të sotëm të Kosovës që po lozin me fatet tona, por që nesër do të detyrohen të dalin në opozitë dhe në bisht të ngjarjeve. Ky fuqizim i kësaj lëvizje për ekzistencë tonë do të çojë ose në një parti të re ose në shndërrimin e Vetëvendosjes në parti, nevojë kjo që po kërkon koha, por gjithsesi do të zgjerohet kjo lëvizje edhe në ca parti të sotme dhe do çojë në lëkundje të pozicioneve të sotme të Grupit të Unitetit, por kjo gjë nuk do të sillte ndryshime të mëdha cilësore. Dhe kështu me këtë rrotacion cilësor forcash politike të brendshme, pavarësia do bëhet e kapshme dhe e pakthyeshme. UNMIK-u, deshi apo nuk deshi do të pranojë pavarësinë dhe sovranitetin, deshën apo nuk deshën do të digjen kartat e planet dhe pazaret e jashtme anti-shqiptare, ndërkombëtare me Kosovën,sepse shtëpia do ketë zot dhe askush nga jashtë nuk do mund të vendosë më për ne, derisa ne kemi zot në shtëpinë tonë. Kështu do fillojë më vonë pas një acarimi një proces i afrimit të vërtetë mes BE-se dhe shqiptarëve.