Dënimi i Komunizmit Jugosllav

Shkruan: Ismet Hajrullahu

Dënimi i krimeve të komunizmit jugosllav është shumë i rëndësishëm jo vetëm për t’u distancuar dhe për ta dënuar sistemin e kaluar totalitar, por është gjithashtu obligim dhe respekt për të gjithë të rënët, të vrarët prapa shpine, të burgosurit politikë që u dergjën pa faj burgjeve te regjimit jugosllav, të internuarve, të gjithë të keqtrajtuarve nga organet UDB-së dhe KOS-it si dhe të qindra e mijëra të dëbuarve me dhunë nga trojet e tyre.

Në të gjitha vendet e lindjes ku sundonte komunizmi ishte i instaluar aparati i dhunës që ndëshkoi, persekutoi, burgosi me mijëra qytetarë, por komunizmi jugosllav i maskuar deri në përsosmëri mbas teorisë së “famshme” të vet administrimit socialist, ushtroi dhunë të egër e terror në shkallë gjenocidi ndaj popujve jo serbë e veçanërisht ndaj popullit shqiptar në Kosovë dhe në viset e tjera shqiptare nën pushtimin jugosllav.

Me luftën e lavdishme Nacional Çlirimtare të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, me dëbimin e forcave okupatore komuniste – fashiste, krahas lirisë kombëtare, në Kosovë, u krijuan kushte edhe për vendosjen e pluralizmit të vërtetë politik e demokratik. Por, mjerisht edhe sot, simbolet e totalitarizmit komunist jugosllav që ende rëndojnë mbi kokat qytetarëve, qëndrojnë në këmbë mu përpara institucionit ligjvënës. Këto simbole që të kujtojnë tmerrin dhe mizorinë e së kaluarës, nuk do të shkulen që aty derisa në Parlamentin e Kosovës, në Qeverinë e saj, në Shërbimin Civil, në Polici, në Gjyqësi, në Pushtetin Lokal etj. qëndrojnë njerëz, që duke i shërbyer në të kaluarën me përkushtim regjimit komunist-titist, ia kanë zgjatur jetën regjimit më gjakatar që ka njohur historia e Kosovës. Këta pinjollë të regjimit titisto-rankoviçist, baballarët e të cilëve menjëherë pas instalimit të regjimit diktatorial, vranë Haki Tahën, vranë pas shpine Xheladin Hanën, Rifat Berishën, Gjon Sereqin si dhe shumë antifashistë e antikomunistë të tjerë, mjerisht edhe sot vazhdojnë të luajnë rol me rëndësi në jetën politike të Kosovës.

Sot edhe pas shtatë viteve, që kur u dëbuan forcat pushtuese nga territori i Kosovës, është krejtësisht e pakuptimtë se si në Parlamentin e Kosovës, as një herë nuk është marrë iniciativa për ta dënuar terrorin masiv që komunizmi jugosllav për pesëdhjetë vjet e ka ushtruar mbi popullin shqiptar nën Jugosllavi. Mos dënimi publik i krimeve të komunizmit jugosllav nga ana e Parlamentit të Kosovës është një shenjë e keqe, një ogur i zi për të ardhmen e Kosovës. Derisa në tërë botën demokratike si dhe në vendet e ish bllokut të lindjes, ku është vendosur demokracia, janë dënuar krimet e diktaturave të komunizmit, tek ne ende i bëhet bisht kësaj çështjeje. Nomenklatura e sotme, pavarësisht që, para faktorit të brendshëm dhe faktorit ndërkombëtar, bën be e rrëfe se është demokratike e mirëfilltë, duke i ikur dënimit të së kaluarës së errët, e rendit Kosovën përkrah shteteve më diktatoriale, siç është Bjellorusia. Mos dënimi i skllavërisë moderne mund të kuptohet për dy arsye: e para, ngase institucionet e Kosovës janë të mbushura plot me ish bashkëpunëtorë të diktaturës komunist-jugosllave dhe e dyta, nga se oportuniteti i disa liderëve partiakë, të cilët jo vetëm që ia hapën dyert e partive për personat personifikues të komunizmit titistë në emër të masovizimit të partisë, por edhe iu krijuan hapësira të mëdha që të futen dhe të drejtojnë institucione dhe organizma me rëndësi shoqërore e kombëtare. Ky liberalizim i tepruar jo që nuk i shërben ndërtimit të një sistemi demokratik në Kosovë, por bëhet pengesë për t’u shkëputur nga e kaluara dhe për t’i dënuar krimet e komunizmit jugosllav të cilat për qytetarët e Kosovës janë ende varra të freskëta.

Partitë politike, organizatat joqeveritare, të cilat punojnë për të drejtat e njeriut, në veçanti Shoqata e të Burgosurve Politikë si dhe qytetarët e Kosovës, nuk duhet të qëndrojnë indiferent ndaj kësaj çështje, por duhet t’i bëjnë presion Parlamentit për t’i dënuar krimet e barbarizmit komunist-jugosllav, i cili është zbatuar me egërsinë më të madhe gjatë spastrimit të “reaksionit ballist” para dhe pas 1945-s, gjatë aksionit famëkeq te armëve në vitin 1956, gjatë dëbimeve masive për në Turqi dhe nëpër vendet e ndryshme të botës si dhe gjatë terrorit dhe masave barbare të vitit 1968, 1981 e më vonë.

Prandaj nisur nga këto fakte është domosdoshmëri që Parlamenti i Kosovës në frymën e rezolutës së Bashkimit Evropian që dënon krimet e komunizmit, të zbatojë rezolutën e saj, duke nxjerrë një rezolutë për dënimin e krimeve pesëdhjetëvjeçare të komunizmit jugosllav në Kosovë. Me këtë rast, Parlamenti po ashtu duhet të nxjerrë një ligj për kompensimin material të burgosurve politikë , për pjesëtarët e familjeve të dëshmorëve të gjitha periudhave, si dhe për ata që u dëbuan me forcë nga vendi.