A jemi në gjendje apo kanosje për luftË

Shkruan: Ismet Hajrullahu

"Njerëzit, pa shtet, gjithnjë jetojnë nё gjendje lufte" ! Tomas Hobs

A jemi në gjendje apo kanosje lufte ? Kjo pyetje, që së fundi, i ka mbërthyer në ankth qytetarët e Kosovës, sigurisht që do të duhej të ishte shqetësuese për institucionet e vendit. Debatet e përditshme, madje edhe pakënaqësitë e subjekteve politike në parlament dhe jashtë parlamentit, e kanë bërë këtë çështje edhe më të ndjeshme. Mu për këtë arsye edhe opozita e mirëfilltë e "Grupit të Unitetit" kohëve të fundit po i shpeshton dhe po i ashpërson thirrjet për protesta kundër institucioneve që sipas saj, me naivitetin e tyre dhe me paaftësinë politike kanë bërë që pavarësia dhe sovraniteti i Kosovës të vihet krejtësisht në mëdyshje.

Me gjithë vullnetin dhe dëshirën e mirë të Kosovës, që jo rrallë është vlerësuar nga komuniteti ndërkombëtar, për të pasur një fqinjësi të mirë me Serbinë, ajo sigurisht nuk varet krejtësisht prej vullnetit të saj, sepse agresioni kushtetues serb mbi Kosovën, deklaratat luftënxitëse e të vazhdueshme jo vetëm drejtuar Kosovës por edhe Natos , të presidentit serb Boris Tadiç, kryeministrit Vojsllav Koshtunica, ministrit të jashtëm Vuk Drashkoviç si dhe deklarata e liderit të Partisë Radikale të Serbisë, Tomislav Nikoliç, paralajmërojnë se forcat serbe, në rast të shkëputjes së Kosovës, në mënyrë të dhunshme do të hyjnë atje.

Ky agresivitet i mundshëm aktual mbi territorin e Kosovës është evident nëse deklaratat e liderëve shtetërorë serbë nga institucionet e tona do të merreshin seriozisht. Deklaratat dhe agresiviteti kushtetues serb është e natyrshme që do të duhej t`i ndërgjegjësonin dhe t`i detyronin institucionet e Kosovës që të ndërmerrnin masa krahas atyre që po ndërmarrin forcat e KFOR-it. Se Kosova mund të gjendet para një aktit të çmendur pushtues të forcave serbe, flet edhe përforcimi i trupave të KFOR-it.

Papërgjegjësia ndaj situatës së krijuar në vend, nënvlerësimi i një agresioni kërcënues serb, përkundër pranisë ndërkombëtare që ofrojnë sigurinë shumë lehtë mund ta sjellë Kosovën para një akti të copëtimit apo të ripushtimit. Par nga ky aspekt do të ishte e udhës që institucionet tona ta kujtonin Srebrenicën, në të cilën serbët vranë e masakruan tetë mijë qytetarë, kryesisht djem dhe burra myslimanë. Forcat ndërkombëtare, edhe pse e kishin shpallur Srebrenicën zonë të mbrojtur dhe të sigurt, jo vetëm që nuk mundën ta parandalojnë një masakër e gjenocid të tillë, por u turpëruan e u poshtëruan nga forcat kriminale serbe që i lidhën mbi gjashtëqind trupa ushtarake të OKB-së. Xhen Vilem Honig, pedagog në Departamentin e Luftës të Universitetit King’s College të Londrës duke folur për masakrën e Srebrenicës, thotë se përsëritja e një akti të tillë në Evropë është ende e mundshme.

Heshtja para agresionit të mundshëm apo para rrezikut të shkëputjes së Mitrovicës, që në të vërtetë nënkupton pastrimin etnik të Kosovës Veriore së bashku me atë të Kosovës Lindore bën që institucionet e Kosovës, jo rrallë të jenë akuzuar, e veçanërisht "Grupi i Unitetit" për paaftësi për ta zgjidhur nyjën që e ka krijuar vetë për të ardhmen e Kosovës. "Grupi Uniteti" vazhdon të akuzohet edhe për mos transparencë dhe fshehje të realitetit politik ndaj qytetarëve, sidomos pas shtyrjes së afatit të zgjidhjes së statusit.

Politika serbe, që karshi Kosovës, vazhdon të udhëhiqet nga mentaliteti shovinist e ekspansionist,e sidomos lëvizja e forcave të saja ushtarake në veri të Kosovës e sidomos në luginën e Preshevës bën që Trupat e Mbrojtjes së Kosovës, jo të shpërbëhen, siç po kërkohet kohëve të fundit nga disa zëra ndërkombëtarë, por të shndërrohen në një forcë mbrojtëse të mirëfilltë që bashkë me Shërbimin Policor të Kosovës, dhe KFOR-in, të jenë në gjendje për mbrojtjen e sovranitetit të vendit.