Liria nuk fitohet duke ikur nga identiteti shqiptar

Shkruan Xhevat Bislimi

“Mbrëmja hesht mbi udhët, Larg zjarre çobenjsh. Gjeneral Moisi, Përse shpatën xhvesh? Rruga është e shkretë, Troku natën mbush. Veç ndërgjegjes sate prapa s’të ndjek kush”, shkruante dikur për Gjeneral Moj-Ziun shkrimtari kaq i “përfolur” sot, Ismail Kadare. Janë të shumtë ata shqiptarë që patën fatin e zi të Gjeneral Moisiut gjatë gjithë historisë shqiptare: Dolën të humbur në përpjekjet e tyre të turpshme për ta mundur ose për të ikur nga ndërgjegjja kombëtare. Megjithëse të mbështetur dhe ndihmuar me ofiqe, pasuri e para nga pushtuesë e perandori të fuqishme, moizitë e kombit nuk patën fatin ta shijonin “ëmbëlsinë” e fitores në luftë me ndërgjegjen shqiptare. Ata gjithmonë dolën të humbur, por kurrë nuk hoqën dorë nga qëllimi i tyre: Mposhtja dhe rrënimi i identitetit gjuhësor, kulturor, shpirtëror, gjeografik, historik dhe kombëtar. Pasardhësit e këtyre moizive (moizitë e rinj) kanë intensifikuar përpjekjet e tyre (kjo do të jetë, sipas të gjitha gjasave, përpjekja e tyre e fundit) për të ikur nga identiteti shqiptar, duke kërkuar dhe “krijuar” një identitet imagjinar. Besnikë të paraardhsëve të tyre bastardë, moizitë e kohës sonë, të përkrahur, siç thonë ata, nga “bashkësia ndërkombëtare” (nga qendra dhe qarqe kundërshqiptare), po kërkojnë që sipas shembullit të copëtimit të gjeografisë shqiptare (Shqipërisë Natyrale) ta bëjnë edhe copëtimin e kombit, të gjuhës, të kulturës, flamurit, artit, letërsisë dhe shpirtit shqiptar…

Jo shumë moti Serbia dhe propaganda e saj shtetërore na ndante në “shiftari”(për shqiptarët e pushtuar) dhe “allbanci” (për shqiptarët e Shqipërisë artificiale, londineze)! Flamuri, arti, letërsia, shpirti dhe historia shqiptare ishin të ndaluara, ndërsa njerëzit që kapeshin duke mbajtur dhe përhapur “materiale” të tilla dënoheshin me shumë vite burg dhe mbyteshin duke u torturuar barbarisht. Në atë kohë ishte e ndaluar dhe tepër e rrezikshme të dëgjoje Radio Tiranën, Radio Kukësin, etj.. Sa mund, sa përpjekje dhe investime u bënë për të na mbajtur larg Tiranës, për të na larguar nga identiteti ynë shqiptar? Pjesë e pandashme e këtyre përpjekjeve u bënë edhe shumë moizi shqiptarë që i shërbenin programeve shtetërore serbe për ndryshimin e identitetit shqiptar! Në aradhën e këtyre moizive kishte politikanë, mësuesë, profesorë, akademikë, shkrimtarë, poetë, mjekë, klerikë (hoxhallarë e priftrinj), pleq të fiseve, etj.! Pjella e tyre, të trimruar nga ”bashkësia ndërkombëtare”, u përpoqën me mish e me shpirt ta “imponojnë” një leckë multikolore si “flamur” të Kosovës dhe të “kosovarëve”, meqë, sipas tyre, “kosovarët” nuk janë njësoj si shqiptarët!! Dolën bijtë e shqipes dhe leckën-flamur e “dënuan” me djegie publike… Ndërgjegjja shqiptare shënoi fitoren më të madhe të pas Luftës Antipushtuese Çlirimtare të UÇK-së ndaj moizive. Ky zjarr i shqiptarisë do t’i djegë edhe të gjitha përpjekjet e turpshme për të ikur nga identiteti kombëtar shqiptar dhe nga liria… Për t’u bërë tamam “kosovarë” (si përkatësi kombëtare, jo krahinore) gjithmonë sipas këtyre bastardëve, “kosovarët” nuk duhet ta flasin dhe shkruajnë gjuhën shqipe, por gjuhën “gege”. “S’mund të ketë Shqipëri pa shqiptarë, shkruante ideologu i Rilindjes Kombëtare, Sami Frashëri, s’mund të ketë shqiptarë pa gjuhë shqipe…” Ja pse, sipas tyre, “toskët” dhe “gegët” janë dy “etni” me dallime të theksuara gjuhësore, kulturore, historike, etj.. Ja pse, që të mos ketë Shqipëri unike (natyrale) nuk duhet të ketë gjuhë shqipe, për pasojë as shqiptarë në Kosovë!! Këto “teori” antishqiptare, përveç në propagandën serbe, i gjenë mjaft dendur edhe në literaturën “shkencore” të Francës, Rusisë e ndonjë vendi tjetë!

Edhe sot në Kosovë secili ka të drejtë të ndjehet dhe deklarohet serb, turk, boshnjak, egjiptian, rom, hashkali, etj.. Këto pakica më zëshëm se kurrë manifestojnë dhe afirmojnë identitetin e tyre gjuhësor, kulturor e kombëtar. Vetëm shqiptarët, sipas moizive, megjithëse shumicë absolute në Kosovë, duhet të heqin dorë dhe të ikin nga identiteti i tyre, nuk duhet të jenë shqiptarë! Duhet të bëhen “kosovarë”!! Secili njeri me dy gram mend në kokë do të pyes: Si do t’i quajnë këta moizi shqiptarët e Kosovës Lindore (Preshevë, Medvexhë, Bujanoc), si do t’i quajnë shqiptarët e pushtuar nga Mali i Zi dhe si do t’i quajnë shqiptarët e pushtuar nga “Maqedonia” dhe ata nga Greqia? Cili do të jetë flamuri i tyre? Cila do të jetë gjuha e tyre, etj.? As Serbia nuk kërkonte më shumë nga ne: Të hiqnim dorë nga identiteti ynë shqiptar dhe çdo gjë do të shkonte si në vaj, nuk do të kishim asnjë problem me të…

Të vjen keq kur lexon dhe dëgjon se si zihen intelektualët dhe shkrimtarët tanë për punën e identitetit dhe të qytetërimit “mysliman” a të “krishter” të shqiptarëve! “Jo ti po i fyen identitetin dhe qytetërimin mysliman, jo ti po fyen identitetin dhe qytetërimin e krishter”, akuzojnë shkrimtarët tanë njëri-tjetrin. Në këtë “debat” hynë dhe mbajnë anën e njërit a të tjetrit edhe shumë intelektualë, gazetarë, publicistë, politikanë, etj. të mbarë hapsirës shqiptare! Pak kush u thotë këtyre shkrimtarëve: “Aq na bënë neve për identitetin e krishter a mysliman. Ka kush u del zot këtyre identiteteve”. Kemi hallin e identitetit tonë shqiptar dhe vetëm shqiptar, që po rrezikohet nga të katër anët sa nga politika, sa nga fetë, sa nga ideologjitë e ndryshme, sa nga kozmopolitizmi dhe nga “izma” të tjerë të kohës…

Për të ruajtur dhe mbrojtur identitetin shqiptar u bënë gjithë ato përpjekje, vuajtje, flijime dhe luftra deri te Lufta e UÇK-së. Botës së qytetëruar dhe demokratike nuk i prish punë aspak të qenit tonë shqiptar. Kjo botë, veçmas amerikanët, na ndihmoi dhe përkrahu pse ishim shqiptarë. Edhe sot na quajnë, na njohin dhe na çmojnë për shqiptarë… Çdo përpjekje për të krijuar një identitet artificial, të ndryshëm nga ky shqiptar, do të shkaktoj përplasje të brendshme të panevojshme dhe të papëlqyeshme për botën e qytetëruar dhe për miqtë tanë… Po të flasim me gjuhën e fesë do të thoshim se çdo përpjekje për të ikur nga gjuha, atdheu, kultura, flamuri, historia, tradita dhe trashëgëmia jonë shpirtërore është në kundërshtim të hapur edhe me dëshirën dhe vullnetin e Krijuesit (Zotit), që na krijoi shqiptarë, megjithëse kishte fuqinë të na krijonte “kosovarë”, anglezë, arabë, turq, grekë, etj.

Moizitë e rinj të Kosovës nocionin “kosovarë” po mundohen që me ndihmën e mediave të tyre (të financuara dhe të kontrolluara prej të huajve) ta përhapin gjerësisht dhe ta bëjnë pjesë të ndërgjegjjes së kësaj pjese të kombit shqiptar dhe të Shqipërisë Natyrale! Mirëpo, me gjithë dhunën e tmerrshme mediatike, politike, etj., populli shqiptar i kësaj krahine të Shqipërisë Natyrale dhe i krahinave të tjera nuk do të mposhtet… Ndërgjegjja dhe identiteti i tij shqiptar, i ndërtuar gjatë shekujve, do të triumfojnë përfundimisht ndaj moizive të kombit, qofshin ata të veshur me petkun politik, fetar (ideologjik), etj.. Kushdo që përpiqet t’i dhunoj proceset e ecjes së natyrshme të kombit shqiptar në rrugën e integrimeve kombëtare do të zhgënjehet dhe turpërohet. Dhuna ndaj procesit historik dhe krejt demokratik të krijimit të Shqipërisë Natyrale do të mbetet e izoluar dhe e mundur. Nuk është e largët dita kur shqiptarët do të ribashkohen në një Atdhe, në një Shqipëri…