Kombi që ka fqinj vehten e tij

Shkruan : Koço Danaj

Është vërtetë një situatë komplekse, politika që po luhet në Shqipëri dhe përreth saj, në rajon. Po duke qënë komplekse është edhe e bukur. Rrallë herë ka qënë e tillë. Përse vallë? Po sepse si rrallë herë, kjo është politikë e letrave te hapura. Të gjitha llojet e letrave që nga spathitë politike e deri tek pokeri politik po luhen hapur. Po përse është politikë e tillë dhe a është në interes të shqiptarëve kjo politikë?Le të renditim disa fakte te ditëve të fundit :Fakti i Parë : Doris Pak siç u shpreh vetë ishte lemerisur nga qëndrimi i delegacionit sërb në Parlamentin Europian, nga urrejtja e tij ndaj Kosovës. Kishte të drejtë, delegacioni sërb luajti me letra të hapura. Luajti ne Strasburg, në sallën e PE, në vitin 2006, njësoj si në vitin 12 apo 20 të shekullit të kaluar. Fakti I dytë: Pak më shumë se një muaj pas shpalljes së pavarsisë, policia speciale malazeze nëpërmjet operacionit «Fluturimi I shqiponjës», arrestoi npëpërmjet trajtimesh çnjerzore 14 shqiptarë në Tuz dhe fshatrat përreth. Të gjithë ishin të besimit katolik dhe midis tyre, 3 ishin nënshtetas shqiptaro-amerikanë. Prokurorja malazeze Vesna Medenica pas protestave ndërkombëtare u detyrua të thoshte në fillim se të arrestuarit ishin bërthama e Alkaedës katolike. Ndërsa herën e dytë se ishin bërthama e UCK etj. Artificet e Medenicës nuk kanë rëndësi. Rëndësi ka një dukuri tjetër.

Dukuria është që pasi me anë të votave të shqiptarëve, Mal I Zi fitoi pavarsinë, filloi të luajë ndaj shqiptaëve, politikën e letrave të hapura mbi tavolinë.

Fakti I tretë: Qeveria greke shpall vendimin për dhënien e dyshtetësisë për minoritarët dhe emigrantët nga Shqipëria. Nuk ka asfare dyshim se me anë të këtij vendimi, qeveria greke po luan politikën e letrave të hapura. Ajo me një gur kërkon të vrasë dy zogj. «Zogu i parë» : Ajo kërkon të shtojë numurin e minoritarëve që jetojnë në Shqipëri.Dhe në kushtet kur politika shqiptare nuk e ka bërë vetë këtë regjistrim, politika greke e letrave te hapura, zë më shumë vënd. «Zogu i dytë» : Greqia kërkon të krijojë imazhin e një shteti demokratik përballë kritikave të BE dhe SHBA-së.Ka edhe fakte të tjera. Por faktet e mëpispeërme mjaftojnë në ndihmë të saktësisë së titullit të analizës. Loja Politike që po luhet ne rajon, është lojë me letra të hapura. Shqiptarët janë në qëndër të kësaj loje politike. Ata nuk mund të shmangen dot. Janë të detyruar të lozin. Po si ? Do tu përgjigjen partnerëve të tyre rajonalë, apo do të vazhdojnë me sllogane miqësie, bese dhe dokesh të tjera? Deklarata e qeverisë së Shqipërisë ishte shënja e parë dinjitoze e politikës me letra të hapura. Deklarimet e politikanit nga Kosova Fatmir Limaj ishte shënja e dytë dinjitoze e politikës me letra të hapura.Ndërsa deklarimet e disa politikanëve vetëm ndaj politikës që vjen nga Athina dhe heshtja për këtë politikë që vjen edhe nga Beogradi, edhe nga Podgorica edhe nga Shkupi, janë mëdyshjet e politikës shqiptare. Janë shfaqur këto mëdyshje në momentet kruciale të historisë së shqiptarëve. (Për disa prej këtyre politikanëve, Ali Pashë Tepelena do të thoshte atë shprehje që tha për Omer Vrionin dhe Tahir Abazin se ata u bënë me Sulltanin jo se ishin turq, por se Turqia u premtoi më shumë pasuri)Politika e letrave të hapura nuk përballohet me politikë qaramane, ankuese apo fataliste. As me politikën e rrudhosjes sipas variantit të kërmillit. Ajo kërkon të njëjtën politikë që ndjekin edhe të tjerët. Domethënë që Akademia e Shkencave duhet të ishte ngritur në këmbë kur mori vesh se homologia e saj në Shkup, nuk pranoi të lëshonte një sallë për Skënderbeun. Domethënë që politika e Tiranës duhet të shpallë një moratorium të përkohshëm deri sa të bëjë regjistrimin e popullsisë edhe sipas kombësisë. Kjo është politikë me letra të hapura përballë të njëjtës poiltikë. Domethënë që politika shqiptare në Tiranë, Tetovë, Prishtinë, Ulqin, Preshevë duhet të shpallë një moratorium politik për probleme të dorës së dytë deri sa të perfundojë Pavarsia e Kosovës. Domethënë që politika shqiptare duhet ta shpallë hapur para Greqisë, Maqedonisë, Malit të Zi, Sërbisë, para aleatëve të saj se nuk mund të jetojë akoma me paradoksin unikal : Cili është ky paradoks ? Ky është paradoksi që shteti shqiptar ne bazë të së drejtës ndërkombëtare kufizohet me katër shtete fqinj. Ndërsa kombi shqiptar nuk kufizohet me asnjë komb fqinj. Ai kufizohet me vetvehten. A dini ndonje komb tjetër në këtë botë që të ketë fqinj vehten e tij?Kërkesa për ta eleminuar këtë paradoks, me dialog, me vazhdimësi, është politika më e mirë e letrave të hapura, që ka filluar të luhet ne rajonin e Ballkanit.

Kur festohet ëndërra e Shqipërise Natyrale !! (Analize nga Koço Danaj )

Kanë mbetur edhe 4 deri në 5 ditë për të festuar 94 vjetorin e Pavarsisë së Shqipërisë. Po të cilës Shqipëri ? Pyetja që kërkon përgjigje, hap edhe problemin që kërkon zgjidhje. Përse ? Po ja përse : Në 28 nëntor 1912 nuk u shpall Pavarsia e Shqipërisë që jetojmë sot. Kjo është artificiale. Në 28 Nëntor u shpall Pavarsia e Shqipërisë Natyrale e cila përfshinte Shqipërinë artificiale, Kosovën dhe Luginën e Preshevës, Pollogun dhe Malësinë e Sharrit, Ulqinin dhe Malësinë në Veri dhe Çamerinë në jug. Pjesmarrja e përfaqësuesve shqiptarë nga rajonet e mësipërme dhe ngarkimi i disa prej tyre me poste në qeverinë e parë shqiptare është një dëshmi.(Mehmet Pashë Dërralla nga Tetova ka qënë ministër i parë i mbrojtjes. Ndërsa pjesmarrja në e Isa Boletinit nga Kosova apo Muharrem Rushitit nga Camëria është një dëshmi tjetër.

94 vjet ëndërr

Ndërkaq Konferenca e Londrës në mesin e vitit 1913 vendosi ndryshe. Në mënyrë artificiale dhe me të drejtën e forcës, ajo me shtet shqiptar njohu Shqipërinë aktuale që jetojmë sot. Ndërsa shqiptarët e tjerë dhe tokat e tjera shqiptare i përdori ose për të formuar shtete artificiale si Maqedonia dhe Mal i Zi ose për të zgjeruar shtete të tjera si Sërbia dhe Greqia.Përgjatë afro një shekulli shqiptarët ne Shqiperi kanë festuar gjithmonë 28 nëntorin e vitit 1912 dhe jo datën e shtetit shqiptar te njohur nga Konferenca e Londrës. E kanë bërë këtë gjë edhe në monarki, edhe në socializëm edhe tanin në demokraci. Por çfarë ka ndodhur në realitet ? Kanë festuar dhe vazhdojnë të festojnë një ëndërr, por jo një realitet. 28 Nëntori 1912 është ëndërra. Konferenca e Londrës është realiteti. Prandaj është i drejtë pohimi se shqiptarët janë kombi që më shumë ka festuar dhe feston mitet se realitetet, më shumë feston ëndërrën se sa realitetin.

Kohët kanë ndryshuar

Por tashmë kohët kanë ndryshuar. Bashkësia ndërkombëtare ka filluar të rregullojë padrejtësitë e së kaluarës. (Që të mos thotë dikush se fajin më të madh e kanë shqiptarët dhe politikanët e tyre, po bie dakord qysh në fillim me ata).Natyrisht që është një Drejtësi e Vonuar. Ja për shëmbull: Bashkësia I ktheu Malit të Zi, pavarsinë që ja rrëmbeu Konferenca e Versajës. Është një Drejtesi e vonuar, por gjithsesi më mirë vonë se kurrë. Tashmë kanë mbetur edhe shqiptarët. (Po çfarë kini ju, ja po ju japim pavarsinë e kushtëzuar të Kosovës). Ashtu është. Por ka edhe një sentencë tjetër universale: Drejtësi e vonuar nuk duhet të jetë Drejtësi e Cunguar. Ne vitin 1912, shqiptarët shpallën pavarsinë e Shqipërisë Natyrale. Konferenca e Londrës I pjestoi për pesë dhe krijoi shtetin e Shqipërisë Artificiale që kemi sot.

A do të flasë Presidenti për Shqipërinë Natyrale

Jetojmë në një realitet të ri. Brenda këtij realiteti, pavarsia e Kosovës është pak, liritë dhe të drejtat e shqiptarëve në Maqedoni, Mal të Zi apo Serbi njohja e të drejtave të çamëve në Greqi janë pak. Kush është pjestuar për pesë, duhet të shumëzohet me pesë. Kështu duhet të ndodhë edhe me shqiptarët. Shumëzimi i tyre me pesë do të thotë Shqipëri Natyrale, do të thotë paqe dhe stabilitet rajonal. Duke kërkuar Shqipërinë Natyrale si një të drejtë të pamohueshme, shqiptarët nuk janë kundër as Serbisë natyrale, as Malit të Zi natyral, as Maqedonisë natyrale as Greqise Natyrale.Realiteti I Shqipërisë Natyrale do te thotë qetësi dhe stabilitet ne Ballkan. Ndërsa ëndërra e Shqipërisë Natyrale do të thotë destabilitet.Kanë mbetur edhe 4-5 ditë nga 28 Nëntori. A do ta thotë President Moisiu në fjalimin e tij se kush është pjestuar për pesë, duhet të shumëzohet me pesë? Nuk I dihet. Eshtë koha që edhe ai të mendojë: Të ngelet ne Protokoll apo të tentojë të futet në Histori