Si po zbrazet nga shqiptarët komuna e Medvegjës, Bujanocit dhe Preshevës

Shkruan : Refik Hasani

Është tepër shqetësuese, ku për çdo ditë me dhjetra autobusë me të rinjë shqiptarë nga Komuna e Medvegjës, Bujanocit dhe Preshevës, pas liberalizimit të vizave po marrin rrugën e shpërnguljes. Kjo shpërngulje për nga përmasa është, si që bënë baballartë e tyre, para dy e pesë dekadave. Të rinjët shqiptarë po marrin rrugën drejtë tokës së premtuar, nëpër shtete të Europës, ku shtetet më të kërkuara janë: Belgjika, Franca dhe shtete tjera Europiane.

Kjo po bëhet në një heshtje të pa paparë , sa më parë të mblidhen Këshilltarët shqiptarë të tri Kuvendeve Komunale: Të Medvegjës, Bujanocit dhe Preshevës dhe të shqyrtojn këtë zbrazje, që nuk mundë të quhet ndryshe, vetëm si shpërngulje e madhe në heshtje. Duhet të dalin në terren liderët politikë, mos të hargjojn energje për themelimin e një Këshilli Nacional, por të mundohen të shpjegojn nëpër lokalitete, vendbanime, Lagje dhe qytete, që mos lëshohen trojet e të parëve. Po ashtu kërkohet që liderët politik, institucionet e Kosovës dhe diplomacia e Shqipërisë, duhet të jenë të shqetësuar për shpërnguljet masive.

Po ashtu të bëhet një reagim i vendosur i politikës dhe diplomacisë të shtetit shqiptar dhe Kosovar. Kërkojmë urgjentisht të ndërmerren hapa konkret sepse, sa më shumë që të zgjasë kjo gjendje, do të kemi zbrazje të këtyre territoreve nga shqiptarët. Me zbrazjen e këtyre tri Komunave nga shqiptarët, poziocioni shqiptarë në ballkanë ndoshta në këtë formë do të jetë më i dëmtuari në shumë aspekte. Pasi jo vetëm që Republika e Kosovës, por as Republika e Shqipërisë, nuk arritën të jenë si shtete në liberalizimin e vizave. Maqedonia dhe Serbia dy shtete fqinje janë pjesë të ksaj, që kjo po tregohet shumë e dëmshme .

Ne konsiderojm se Krahina shqiptare e mbetur nënë admistrimin e Serbisë, është gati e harruar. Nuk kemi ndonjë strategji unike të veprimit, një mbështetje, duhet të thuhet troq se shqiptarët etnikë nga kjo Krahinë janë të diskriminuar nga ana e Serbisë, e cila jo vetëm që ju ka mohuar të drejtat nacionale, por edhe ato elementare të njeriut. Me liberalizimin e vizave për Serbinë, gjendja e tyre është duke u përkeqësuar edhe më shumë. Të rinjtë shqiptarë të kësaj ane po e braktisin vendin e vet dhe po emigrojnë në vendet perëndimore. Përveq që po përballen me varfërinë dhe papunësinë, qoftë për të kërkuar punë dhe për t'i shpëtuar familjet e tyre nga varfëria e skajshme .

Shqiptarët përveq që nuk e kanë të qartë pozitën e tyre as pas organizimit të Referendumit më 1 e 2 mars 1992, luftës së armatosur, marrëveshjes së Konqulit, atyre ju mongon edhe perspektiva e tyre ekonomike. Shqiptarët nga Komuna e Medvegjës, Bujanocit dhe Preshevës, për çdo ditë po përballen me padrejtësitë e përditshme. Serbia me qëllim i ka lënë të pazhvilluara ekonomikisht këto vise shqiptare. Kjo është edhe një formë presioni për t'i zbrazur këto troje që historikisht kanë qenë shqiptare. Përkundër kësaj gjendjeje, popullata shqiptare e kësaj ane me të drejt e konsiderojnë se është e harruar nga institucionet e Serbisë, pasi nuk ka kurrfarë investimi konkret. Të alarmohet opinioni se koha nuk pret, shqiptarët po shpërngulen nga trojet e të parëve .

Dëshprimi i të rinjëve është ndoshta i arsyeshëm, pasi ka bërë dhe po ndikon që ato të marrin rrugën, po lëshojn tokën e të parëve të tyre. Vrulli dhe vala e këtyre njërzve është shumë i madh, që vërtet po shkojn ku shumica e tyre mendojn të mos kthehen kurr. Kjo gjendje është alarmante, sepse duhet të ndërrmirret diçka në këtë drejtim, por edhe të njoftohet drejtë dhe të sensibilizohet opinioni i gjërë. Kjo shpërngulje duhet analizuar dhe duhet marrë shumë seriozisht, këtë fenomen që ka marrë përmasa shqetësuese që nga momenti i liberalizimit të vizave. Të rinjët, duke patur parasysh që në tri Komunat nuk kan kushedi se çfarë perspektive, së pari për çdo ditë jan nënë presion të madh nga prania e madhe e forcave të madha ushatarake. Shkollimin nuk e kanë në gjuhën e tyre amëtare, deri më tani nuk ka fakultet në gjuhën shqipe, administarata nuk është po ashtu në gjuhën shqipe, pengohet përdorimi i simboleve kombëtare. Ato pak student që studiojnë nëpër universitete shqiptare, shumë vështir po nostrifikohen diplomat e tyre. Republika e Serbisë nuk ka investuar, kështu që kjo pjesë ka mbetur më pakë e zhvilluar se rajone e tjera në serbi dhe Europë. Fluksi i të rinjëve që po i lëshojn trojet e tyre me fëmij dhe familje të tëra, po merrë konotacion të një shpërngulje masive. Kjo shpërngulje e qetë që po ndodh, në këso përmasa gati të njëta ka ndodhur edhe shpërngulja për në Turqi, dhe në vitetet e 90-ta. Kjo nuk mund të quhet se po shkojn në kurbet, por po shesin çdo gjë të gjallë, pasuri , vetëm e vetëm që të ikin në përëndim. Posedimi me dokument udhëtimi dhe hapja e mundësis që përmesë liberalizimit të vizave të vizitohet çdo shtet i Europës, i ka detyruar popullatën shqiptare të tri Komunave të marrin botën në sy. Kjo nuk është sikur në vitet e 90-ta, kur banorët me prejardhje nga blloki socialist kan patur tretman të posaqëm, në fitimin dhe marrjen e statusit të azilantit politik apo ekonomikë. Qytetarët që kërkojnë azil politik apo Ekonomikë nga shtetet që kan hyrë në Liberalizimin e vizave, për këto qytetarë jan masa shumë rigoroze për kërkim të një azili me familje. Njoftimet nga tri Komunat janë aspak të mira, sepse popullata shqiptare po shpërngulet me të madhe për në Europë. Më shumë të jemi afër qytetarëve dhe t’ju shpjegojm se kjo është shpërngulje dhe nuk mundë të shfrytëzohet liberalizimi i vizave që me automatizëm të pranohen si azil nëpër shtete të ndryshme të Europës.

04.03.2010