Politika sllave ka një gjuhë dhe parim kundër shqiptarëve

Shkruan: Afrim Morina

Dallimet në mes shpërbërjes së perandorisë Osmane, duke filluar nga Kongresi i Shën Stafanit dhe atij të shpërbërjes së Jugosllavisë, nuk janë të mëdha, madje shumë të ngjashme. Atëherë Turqia për të ruajtur pak a shumë ndikimin dhe sigurinë rreth kufijve të vetë, pranoi që për kusuritje të jep territore të kolonive të veta, me theks të veçantë ato shqiptare. Perandoria Jugosllave, si bartëse e saj- Serbia, në çdo mënyrë mundohet të ruaj miqësinë me shtetet tjerra sllave, në dëm të territoreve të shqiptarëve.

Atëbotë, e sëmura e Bosforit, në grahmat e fundit të saj, dërgoi njësite ndëshkuese me arsenal ushtarak më të zhvilluar të kohës për të djegur, vrarë e rrënuar gjithçka shqiptare dhe nuk përtonte të vente firma mbi dokumente që ndanin territoret shqiptare, për të lidhur paqe me të tjerët. Serbia përdori po të njëjtën metodë në territoret shqiptare sa ishte bashkë me Jugosllavi, e pas shpërbërjes së saj përdori gjithë potencialin fizik, ushtarak e mendor kundër shqiptarëve, vrau, dhunoi dhe zbatoi parimin e tokës së djegur. Edhe kjo, si dukur Perandori Osmane, bëri një marrëveshje me Maqedoninë për të fal territore të “veta” për të ruajtur miqësinë. Ky ishte sinjali i parë se Serbia po përgatitej të tërhiqej nga toka shqiptare, por tash ishte orientuar dhe ende është, t’i koncentrojë serbet nëpër vende të caktuar, duke iu përmbajtur “lëkurës së leopardit”, e që ne pranuam terminologjinë e enklavave, në vend se të emëronim me emrin e vërtetë “territore të pushtuar” dhe të bënim projekt për çlirim të tyre.

Provokimet maqedonasve

Maqedonisë iu dok pak, që shqiptarët e pranuan si shter pa asnjë kushtëzim, madje ajo morri aq guxim sa përdhunonte çdo gjë shqiptare. Maqedonia i detyroi shqiptarët për të rrokur armët, për nuk i doli siç e kishte menduar, por gjeti “lider” të dëgjuar shqiptarë për të ndërprerë luftën, duke e pranuar si konflikt, por përsëri ishte faktor i diktimit të kushteve. Mirëpo, edhe atë marrëveshje poshtëruese për shqiptarët, e sidomos për dëshmorët e kombit, as që lodhet për ta jetësuar. Ajo as që dëgjoi të flitet për dëshmorët e kombit tonë, e të mos flasim për beneficione që duhej dhënë. Në fund të fundit, deri sa shqiptarët pranuan të jenë pjesë e asaj marrëveshje, maqedonët dolën fitimtar dhe politike e bëjnë ata.

Maqedonia ngriti objekte kulti fetar dhe i provokoi shumë rëndë shqiptarët. Maqedonia nguli këmbë që marrëveshjen e nënshkruar me Serbinë ta jetësojë, se nuk bënte ndryshe. Maqedonia arriti që muzeun për Nënë Trezen ta largojë nga themelet e shtëpisë së vet, e që sot provokon për ngritjen e një kishe ortodokse të vetën. Pushteti i Maqedonisë, kur të dojë se si të dojë, hynë nëpër familjet shqiptare, rezistenca varet nga vet qytetarët, pa dëgjuar e informuar bashkëpushtetarët shqiptarë. Si rrezuat i kësaj kemi vrasje, bastisje, arrestime, tortura, likuidim fizik në burg dhe dhënie dënimi më të lart që parasheh ligji penal.

Maqedonia i bëri edhe tri provokime me përmasa kombëtare, pra këto nuk vlejnë vetëm për shqiptarët në Maqedoni, por kudo që janë.

- Botoi enciklopedinë dhe nuk kemi informata se u tërhoq nga shpërndarja?!

- I detyron që fëmijët shqiptar ta mësojnë gjuhen maqedone!

- Reklamon dukjen e sheshit të ri të komunës “Qendra” të Shkupit!

Shqiptarët të zhurmshëm, maqedonasit realizojnë objektivat

Për të gjitha këto provokime në mediat shqiptare, ndoshta edhe në ndonjë të huaj, shqiptarët ngiten zërin e kundërshtimit. Për kundër kësaj maqedonët ecin përpara drejtë realizimit të objektivave të tyre, për të zhbërë çdo gjë shqiptare. Ata që duhet ngritur zërin dhe ndërmarrë veprime konkrete heshtin. Heshtja mund të shpjegohet në shumë forma, si: pranim mitoje, si ruajtje kolltuku, si kërcënim, si e kaluar jo e ndershme dhe pala kundërshtare ka dosjen dhe e bënë te hesht, si... ndryshe nuk mund të shpjegohet heshtja e pushtetarëve shqiptarë, mirëpo edhe opozita nuk na bind se e ka përnjëmend ruajtjen e interesit kombëtar, ndoshta edhe te ajo janë elementet të cilat i përmendëm më lartë. Të e pakta, opozita ka mundur të thërras një demonstrim gjithëkombëtar, sepse në fund të fundit, mbrohet çështja kombëtare e jo partiake.
Qëndrimi i politikës maqedonase ndaj shqiptarëve u mirëprit edhe në Tiranë, i përfaqësuar nga Ministri i Punëve të Jashtme të saj. Shqipëria tumiri këtë politikë dhe ngriti nivelin e bashkëpunimit edhe më tepër me te, sepse i ka verbuar “Shëngeni” dhe hyrja në Bashkësinë Evropiane.

Shqiptarët duhet të largohen nga pushteti, me kushte të caktuara për rikthim apo...

Partia në pushtet duhet të largohet menjëherë nga pushteti dhe së bashku me partitë tjera, të krijojnë një grup pune, për të nxjerrin përfundime që do të vlenin për të gjithë.

- të bëjnë platformën e shteformimit (konfederatë) me të drejtë shkëputje

- gjuha shqipe të jetë gjuhë zyrtare për të gjithë, në territoret shqiptare të hiqet në tërësi gjuha maqedone, në përjashtim të atyre meseve ku ka element maqedon

- flamuri shqiptar të valojë së bashku me atë maqedonë për kremte shtetërore në gjithë territorin e shtetit

- mbi themelet e trashëgimisë etnokulturore shqiptare të mos ngritët asnjë objekt, pa marrë parasysh karakterin, të cilit do etnitetet tjetër

- të mos lejohet ngritja e asnjë objekti maqedon që do të provokonte shqiptarët, pa marrë parasysh karakterin e saj

- të mos ngritët asnjë përmendore, asnjë lapidar, të mos i ngjitet emri ndonjë institucioni shtetëror e privat, që do të provokonte, përçmonte, njolloste të kaluarën shqiptare

- dëshmorët shqiptar të trajtohen barabar me dëshmorët maqedon, në të gjitha kohët, edhe të së sotmes, pra në luftën e fundit për çlirim kombëtar

- të lirohen të gjithë të burgosurit politik, ndonëse Qeveria nuk njeh kategori të tillë.

- të ju njihet e drejta e riatdhesimit të gjithë atyre, që dikur ua ka marrë Jugosllavia e së fundi pushteti maqedon, me forma të ndryshme dhe të trajtohen qytetarë të barabartë edhe përmes heqjes së tiketës armik i shtetit e popullit .

Duhet përgatitur referendumi

Ka edhe elementë tjerë për mbarështim, por unë i morra disa sa për ilustrim. Për këtë duhet njoftuar edhe faktorin ndërkombëtar dhe nëse pushtetit maqedonas apo edhe si popullatë kundërshton një platformë të tillë, duhet bërë përgatitjet për një referendum me shqiptarët, që cilin do ta përcillnin vëzhgues të huaj, të cilët do të marrin përgjegjësinë për përfilljen e rezultateve të tij, e që përgjigjen do të jepnin në këto pyetje:

1. dëshirojnë të jenë në një konfederatës me maqedonët?

2. dëshirojnë t’i bashkëngjiten Kosovës?

3. dëshirojnë t’i bashkëngjiten Shqipërisë?

Duhet respektuar përgjigjën e shumicës së qytetarëve që dalin në referendum.

Kjo formë e të vepruarit do të arsyetonte edhe luftën çlirimtare që është bërë, si forma e vetme e kohës për të krijuar ambient demokratikë, për të cilin maqedonët nuk janë të gatshëm të respektojë asnjë formë bashkëveprimi e jetese.

Nëse veprohet siç është vepruar deri sot, kjo klasë politike shqiptare ka për të përfunduar në mbeturina të historisë, në momentin kur do të arrijnë qëllimin e realizimit të projektit të “Qendrës”

Ju mund të heshtni, por shqiptarët nuk do të heshtin!

09.02.2010, Prishtinë