Shyhrete GOSALCI,

Zv. Kryetare e Këshillit Organizativ të Kuvendit Mbarëkombëtar :

RËNDËSIA E KUVENDIT MBARËKOMBËTAR

( Lexuar në Mbledhjen Parakuvendore të Kuvendit Mbarëkombëtar )

Të nderuar zonja e zotërinj !

Të nderuar pjesëmarrës nga të gjitha krahinat e Shqipërisë Natyrale !

Kam nderin t’iu përshëndes, dhe me bindjen e patundur se ky takim do të marrë edhe karakterin e një bashkimi të të gjithë atdhetarëve shqiptarë, si dhe me idenë e njohur për Ribashkimin e Shqipërisë, gjithashtu kësaj Mbledhje Parakuvendore të Kuvendit Mbarëkombëtar edhe t’i dëshiroj e uroj sukses të plotë.

Vetë pjesëmarrja juaj tregon prekjen e ndërgjegjes kombëtare për gadishmërinë e një rrugëzgjidhje në bazë të parimeve e idealeve të larta njerëzore e demokratike shqiptare.

Ideja e shumë bashkëmendimtarëve e ideologëve, të cilët ranë në altarin e lirisë, nuk ishte vetëm një dëshirë, por ishte një qëllim i ribashkimit të Kombit.

Ideologët e shekullit: Isuf GËRVALLA, Kadri ZEKA, Ukshin HOTI, Afrim ZHITIA dhe Bahri FAZLIU na trasuan rrugën, se cfarë duhet të bëjmë që në cështjet kurciale të mos guxojmë të bëjmë kompromise, sic po ndodh në këto ditët tona, por të bëhemi PLEBISHIT i zgjidhjeve të nyjeve nga rrënjët tona.

*****

Një Kuvend Mbarëkombëtar i mirëorganizuar e i konsoliduar, duke i ngërthyer ndër vete të gjitha forcat elite të Mbarë-Kombit Shqiptar, s’i ato në Republikën e Shqipërisë, në „Republikën e Kosovës“, në „Maqedoni“, në Mal të Zi dhe në Camëri, jo vetëm se është një nevojë e kohës, por gjykoj se është edhe një domosdoshmëri për një Unitet Ndërshqiptar, ku duhet marrë për bazë të gjitha burimet shpirtërore, ato materiale dhe Kodin e Etikës Shqiptare për realizimin e interesit kapital nacional në Ribërjen e Shqipërisë.

Që nga Rilindja Kombëtare, Lidhja Shqiptare e Prizrenit (e mbajtur 130 vite më parë) dhe deri më sot, dy Akademitë tona simotra, ajo e Tiranës dhe ajo e Prishtinës, nuk arrijtën një shkallë më të lartë të emancipimit dhe të organizimit (unifikimit) të tyre kombëtar, duke u bashkuar në një Akademi Kombëtare Shqiptare, por ndodhi e kundërta në zhbërjen e tyre.

Shtrohet pyetja Pse?

Sepse gjatë dekadës së fundit, ndodhën ndryshime të mëdha gjeopolitike e gjeostrategjike, kjo rënie e ngritje e kombeve u reflektua sidomos në Ballkanin Perëndimor, ku edhe ishin vatrat e luftëtare në ish-Jugosllavi.

Përpjekjet e shqiptarëve për liri e demokraci, gjatë këtyre zhvillimeve historike, vërehen me një Lëvizje..., të themi në shumë relacione e kohë të ndryshme, që nga Lëvizja (e fshehtë) Atdhetare Shqiptare, për të pasuar pastaj edhe me periudhën e pacifizmit dhe të „pushtetit paralel“, si dhe për të vazhduar me Luftën Clirimtare, bartëse e të cilës ishte UCK, e deri te formimi i partive të shumta politike dhe të shoqatave qeveritare e jo-qeveritare.

Ushtria Clirimtare e Kosovës (UCK) zhvilloi betejat më të lavdishme dhe kishte një përkrahje masive nga mbarë populli, por më e keqja ishte se nuk u arrijt unifikimi i faktorit diplomatik, ku dihet shumë mirë se gjatë ditëve, kur në shumë fshatra zhvilloheshin beteja e digjeshin fshatra të tëra të Drenices, të Dukagjinit, të Llapit dhe të Gollakut, në Prishtinë zhvilloheshin zgjedhje e formoheshin parti të shumta politike. Ky ishte një apsurd i kohës, që unë gjykoj se më mirë do të ishte t’ia lejmë historisë.

Por, mendimi im është se deri në realizimin e aspiratës së Kombit Shqiptar dhe të amanetit të dëshmorëve – Ribashkimit të Shqipërisë, duhet të vejme në veprim të gjithë potencialin tonë intelektual, politik e ekonomik mbarëkombëtar, si dhe duhet përdorur të gjithë elementet më të avansuara, që na cojnë në PARASHIKIMIN, ORGANIZIMIN, KOMANDIMIN, KOORDINIMIN DHE KONTROLLIN MBARËKOMBËTAR, virtyte këto që duhet t’i sanksionojë Kuvendi Mbarëkombëtar, i cili është më se i domosdoshëm që të mbahet gjatë këtij vit, mundësisht gjatë muajit nëntor 2008.

Ju faleminderit për mirëkuptimin tuaj.

Prishtinë-Durrës, 14 - 15 Qershor 2008