MISIONET DIPLOMATIKE

Shkruan: Bashkiml Hoxhaj

1.
Kryetari Sejdiu, para do ditësh “dekretoi themelimin e nëntë misioneve diplomatike të Republikës së Kosovës”. Krejt në rregull. Kosovës i duhet shërbimi diplomatik, dhe as që do të kishim nevojë të hynim interpretimeve teorike për të shpjeguar rëndësinë e këtyre misioneve. Tek shumica syresh e qytetarëve të Republikës së Kosovës, tani veç kanë filluar të shfaqen opinione se startimi i funksionimit të misioneve diplomatike veç se është vonuar deri në këto momente. Vonimi i mëtutjeshëm nuk ka arsye të ndodhë. Çdo minutë, orë, ditë, javë e muaj është humbje e pakompensueshme dhe e pajustifikueshme kohe. Thënë realisht, funksionimi i marrëdhënieve ndërshtetërore i Republikës së Kosovës me shtetet tjera po përjeton një lloj hendikepi në mungesë të misioneve të saja diplomatike. Hapja e ambasadave s’ka diskutim se do ta intensifikonte punën rreth ndërtimin të marrëdhënieve të shtetit tonë me vendet tjera. Njëherësh, jemi të vetëdijshëm për mundësitë e limituara buxhetore të vendit tonë. Sigurisht fillimi do të ketë vështirësitë e veta, qoftë në aspektin financiarë apo profesional. Fillimisht ambasadat tona do të kenë numër të reduktuar personeli;ambasadorët tanë dhe stafet e tyre s’do të mund të kenë privilegjet e duhura siç kanë ta zëmë vendet e fuqishme ekonomike, apo ato shtete që tashmë kanë një traditë të gjatë në këtë lëmi. Nisur nga ky prizëm, del se individët që kanë menduar të konkurrojnë për të udhëhequr me misionet diplomatike dhe të tjerët që do të punojnë nëpër këto misione si pjesë e stafit civil të administratës, do të ishte mirë ta marrin parasysh se puna në ambasada, kur kihen parasysh rrethanat në të cilat do të punojnë, nuk do të jetë aspak e lehtë. Pra fillimi do të jetë i vështirë, me sakrifica bile nëse mund të themi kështu. Në këtë plan, qeveria e Kosovës sigurisht do t’i ketë parasysh ca gjëra që ndoshta për dikë mund të mos tingëllojë si të pranueshme. Diaspora jonë ka një traditë goxha të gjatë rreth veprimtarisë atdhetare në dobi të çështjes kombëtare. Mërgatës sonë nuk i kanë munguar asnjëherë veprimtarët politikë dhe as intelektualët e kalibrave të konsiderueshëm e me autoritet të çmuar. Kur kësaj i shtohet edhe numri i atyre që janë rritur dhe kanë kryer shkollat nëpër vende të ndryshme perëndimore, mendoj se diaspora jonë ka mjaft kapacitete për të ndihmuar në ndërtimin e bazave të misioneve diplomatike të Republikës së Kosovës. Nuk them se ambasadat tona do të duhej të vërshohen ose dominohen nga mërgimtarët tanë. Por ndihma e tyre, pa as më të voglin ekuivok, do të kishte me qenë më se e nevojshme. Kjo do të harxhonte me pak kohe dhe më pak mjete financiare. Dihet se akomodimi i një personi me familjen e tij në një vend të huaj i ka kostot e veta jo të ulëta.

2.
Kohët e fundit nëpër biseda të ndryshme, nëpër shkrime gazetash nga vështrues e opinionistë, na ka rënë të dëgjojmë e lexojmë pikëpamje nga më të larmishmet përkitazi me udhëheqjen e ministrisë së punëve të jashtme dhe misionet diplomatike. Si më të preferuarit e një numri opinionistësh më shpesh janë ata persona që flasin gjuhë të huaja. Si për çudi, rreth këtij kriteri përqendrohen shumica prej tyre. Rrallë kush përmend kriteret tjera të domosdoshme siç janë integriteti moral, politik, intelektual, profesional e kombëtar. Ku pa pasjen e këtyre kritereve mendoj se nuk plotësohen as kushtet minimale që duhet të plotësoj një diplomat. Kjo vlen edhe për të tjerët që do të punojnë nëpër ambasada si pjesë e stafit civil. Njohja e gjuhëve të huaja natyrisht se është një kriter mjaft i rëndësishëm, por jo i vetmi. Njohës të gjuhëve të huaja Kosova ka mjaft, por kjo nuk do të thotë se të gjithë i plotësojnë kushtet për të punuar në përfaqësitë diplomatike. Nëse merret kështu, atëherë të gjithë mërgimtarët tanë njohin së paku gjuhën e vendit ku jetojnë e punojnë. Por, një numër prej tyre as që kanë ndonjë profesion apo zanat të kryer. Akreditimi i ambasadorëve kërkon kujdes të veçantë. Ambasadorët nuk emërohen e hiqen sipas preferencave politike të qeverive që shkojnë e vijnë. Prandaj, përveç nevojës imediate të hapjes së ambasadave, kërkohet edhe maturi në përzgjedhjen e kandidatëve sipas thënies sonë popullore, “të ecet duke prekur”. Kosova dhe diaspora jonë kanë mjaft kuadro të shkëlqyer që do të mund të kryenin me sukses punën e diplomatit. Kosovën më së miri mund ta përfaqësojnë ata njerëz, ata kandidatë që në CV-në e të cilëve ka dëshmi të forta përkushtimi ndaj çështjes kombëtare. Atdhetarë nuk janë vetëm ata që kanë derdhur lot për Kosovën, siç jemi mësuar të dëgjojmë shpeshherë. Kontributi në fushën e shkencës, artit, kulturës, politikës, diplomacisë, luftës çlirimtare etj, përbëjnë atdhetarizëm. Njerëz të dëshmuar të profileve të ndryshme kemi mjaft, fatmirësisht. Kërkohet vetëm seriozitet në angazhim nga ana e institucioneve të Republikës së Kosovës. Është koha të mendohet rreth interesave vitale të vendit. Duke flakur politikanizmin sipërfaqësor, emocional e folklorik. Politikën e përbëjnë interesat, e jo emocionet ka thënë i madhi Ukshin HOTI.